“Veel mensen willen niet dat hun leven aan Gods licht wordt blootgesteld, omdat ze bang zijn voor wat tevoorschijn zal komen. Ze willen niet veranderd worden. Wees niet verbaasd als deze zelfde mensen zich bedreigd voelen door jouw verlangen God te gehoorzamen en goed te doen, want zij zijn bang dat het licht in jou de duisternis in hun leven blootlegt. Maar laat de moed niet zakken. Blijf bidden dat ze zullen inzien hoeveel beter het is in het licht te leven.”

We lezen in het evangelie van Markus dat de Heere Jezus de discipelen uitzond en dat zij vele zieken zalfden en genazen. Ziekenzalving behoorde dus bij de opdracht die de volgelingen van Jezus moesten uitvoeren. Zo heeft de Heere het opgedragen. Het moet ons dus eigenlijk niet verbazen dat uit de brief van Jakobus (de broer van de Heere Jezus) blijkt dat ziekenzalving in de vroege kerk nog steeds werd toegepast.

Het Kerstfeest is voorbij, het jaar 2015 alweer oud. We kijken terug naar wat is geweest of zal komen in het nieuwe jaar. Als gemeente kennen we ieder persoonlijk onze eigen beleving. Broeders en zusters die lijden om verlies, gemis of eenzaamheid. Gelukkig is er ook blijdschap om geboorte, huwelijk of goede vriendschap. We zijn dankbaar, omdat we Gods kinderen zijn en de Here Jezus mogen kennen. We kunnen geschokt zijn of bezorgt om wat er gebeurt in de wereld met Gods Volk en  onze christen broers en zusters in vervolging of de vluchtelingen in ons land.

Lukas 2 vers 10 - 14: En de engel zeide tot hen: Weest niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die heel het volk zal ten deel vallen: U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Here, in de stad van David. En dit zij u het teken: Gij zult een kind vinden in doeken gewikkeld en liggende in een kribbe. En plotseling was er bij de engel een grote hemelse legermacht, die God loofde, zeggende: Ere zij God in den hoge, en vrede op aarde bij mensen des welbehagens.

De laatste zondag in oktober hadden we Fred Westerink op bezoek in onze gemeente, ze hebben ons verteld over hun project in Albanië waar we met de gemeente samen, jong en oud, voor gaan sparen. Ook gaan we samen, broeders en zusters, groot en klein in onze gemeente meedoen met de actie schoenendoos, om kinderen uit gezinnen die naar de voedselbank Walcheren komen, in het zonnetje te zetten..

Geregeld vieren het Heilig Avondmaal, de maaltijd van Jezus, in onze gemeente. Jezus heeft het Heilig Avondmaal ingesteld op de avond voordat Hij aan het kruis voor onze zonden stierf. Brood en wijn zijn een herinnering aan wat er met Jezus Christus gebeurde. Hij werd aan het houten kruis getimmerd, Zijn lichaam ging kapot. Zijn bloed stroomde, toen Hij die vreselijke doodstraf onderging.

Het nieuwe seizoen staat weer voor de deur. Wat is onze opdracht? In Lucas 10: 29 staat de vraag: “Wie is mijn naaste?”Jezus verteld dan als antwoord hierop de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Je naaste... dat is de persoon die voor jou zorgt, ook als dat hem of haar zelf het nodige kost. En omgekeerd is ook waar: u/jij bent de naaste van de mensen om je heen-jij mag laten zien dat je van die ander houdt. Stel je nou toch eens voor als iedereen werkelijk zo zou gaan leven...Hoe zou de gemeente er dan uit zien? Hoe goed, hoe heerlijk, hoe eindeloos zou dat zijn?

Het afgelopen seizoen zijn we op huisbezoek geweest en hebben met u gesproken over betrokkenheid. Daarom wil ik in deze column AANDACHT onder de aandacht brengen.

Aandacht: een woord dat in het woordenboek omschreven wordt als oplettendheid, opmerkzaamheid en belangstelling. De bijbel vertelt ons ook iets over aandacht. In Psalm 139 lezen we dat God aandacht voor ons heeft, Hij kent ons beter dan dat wij onszelf kennen. Hij is opmerkzaam, oplettend en belangstellend! Want hij zegt: 'Ik ben voor je, Ik ben achter je en om je heen'.