Het mooiste geschenk

Hoe mooi en hoe heerlijk, als wij als familie.
Als broers en als zussen, om elkaar geven.

En open en eerlijk met elkaar omgaan.
De vrede bewaren en eensgezind leven.

En het mooiste geschenk wordt ons gegeven:
De zegen van God en eindeloos leven.

Bovenstaande woorden zijn geschreven als lied door Marcel en Lydia Zimmer.

Het nieuwe seizoen staat weer voor de deur. Wat is onze opdracht? In Lucas 10: 29 staat de vraag: “Wie is mijn naaste?” Jezus vertelt dan als antwoord hierop de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Je naaste... dat is de persoon die voor jou zorgt, ook als dat hem of haar zelf het nodige kost. En omgekeerd is ook waar: u/jij bent de naaste van de mensen om je heen-jij mag laten zien dat je van die ander houdt.

Stel je nou toch eens voor als iedereen werkelijk zo zou gaan leven... Hoe zou de gemeente er dan uit zien? Hoe goed, hoe heerlijk, hoe eindeloos zou dat zijn?

Nu snijden we elkaar vaak de pas af. We denken aan onze eigen belangen, zorgen goed voor onszelf. Maar de Bijbel roept ons op om liefde en zorg te geven aan alle mensen. Sterker nog, we krijgen de ‘bijna onmogelijke opdracht’ om zelfs onze vijanden lief te hebben.

Hierin schuilt een groot geheim. Als je goed voor jezelf bent, maar niet voor een ander, wordt de wereld koud en kil. Verspreidt je daarentegen warmte, liefde en vriendelijkheid om je heen, dan krijgt dat een effect op je omgeving. Harde harten worden zachter.

Hoe ruim is ons hart? Wie sluiten we buiten en wie laten we binnen? Zou het werkelijk verschil maken in de wereld als wij het als gemeente anders doen: God op de eerste plaats en het belang van de ander op gelijke hoogte met dat van onszelf...? Zullen we als gemeente met deze opdracht van de Here Jezus zelf op pad gaan?

Voor het komende winterseizoen wens ik u/jullie allen de zegen van God.

Ada Riemens-Geelhoed